Bernd Klein · Söz, beste ve yorum
Polysephone
Dünya tersine döndüğünde
Tersine dönmüş kesinlikler, kaybolan gerçek ve karşı mı koyacağımız yoksa yalnızca seyirci mi kalacağımız üzerine bir şarkı.
“Polysephone”, alışıldık rollerin tersine döndüğü bir dünya imgesinden doğdu: koyunlar kurtlardan korunma bekliyor, balıklar köpekbalığına doğru yüzüyor, hırsız hazineleri koruyor ve yalancı neyin gerçek sayılacağına karar veriyor.
Mitoloji ile çok seslilik arasında uydurulmuş bir ad
Polysephone bilinçli olarak uydurulmuş bir sözcük. Öncelikle üst dünya ile yeraltı dünyası arasında duran Yunan mitolojisi figürü Persephone’yi çağrıştırıyor. Aynı zamanda birden fazla bağımsız sesin birlikte var oluşu anlamındaki polifoniyi ve senfoni sözcüğünü de akla getiriyor.
Bu bir etimolojik türetme değil, müzikal bir kelime oyunudur. Yunanca phonē ses anlamına gelir; böylece “Polysephone” benim için hem birçok sesin hem de iki dünyanın bir figürüne dönüşüyor. Bu çok anlamlılık parçaya tam uyuyor: hiçbir şey kesin kalmıyor ve sabit sandığımız anlamlar taraf değiştiriyor.
Kavramların kendisi yönünü kaybederse ne olur — koruma tehlikeli, yalan inandırıcı ve gerçek şüpheli hâle gelirse?
Özgün şarkı sözlerinin tamamı
When the gentle sheep choose ruthless wolves to keep them safe,
When fish swim straight into the shark's wide, waiting maw like a grave.
Will we rise, will we fight, will we break through the silence and chains?
Or just silently watch as it all disappears in the fire and flames?
When the blind mislead the sighted to the edge of a steep, high cliff,
When the road to escape is shattered, winding, rugged, and stiff.
When the thief is crowned as the guardian of treasures untold,
When the liar's deceit is embraced and his falsehoods are sold,
When the poison is offered as the one and only cure.
Will we rise, will we fight, will we break through the silence and chains?
Or just silently watch as it all disappears in the fire and flames?
When silence drowns out the wisdom of those who see through disguise,
When the truth disappears, entangled in a web full of lies,
When the world turns over, collapsing in sorrow and shame,
When they still wear their masks and insist that it's all just the same.
Will we rise, will we fight, will we break through the silence and chains?
Or just silently watch as it all disappears in the fire and flames?
Oh, the world's upside down, turning fast as the echoes resound,
Where deception stands tall and the truth is left lost in the ground.
Will we rise, will we fight, will we break through the silence and chains?
Or just silently watch as it all disappears in the fire and flames?
Çığlık – sarsılmış bir dünyanın görüntüsü
“Polysephone”u Edvard Munch’un Çığlık tablosu üzerine hazırladığım “Did This Artist Predict the Future?” adlı filmimde de kullandım. Munch’un resmi benim için yalnızca korkunun bir tasviri değil. Tanıdık düzenin kendisinin sarsılmaya başladığı bir gerçeklik görüntüsü gibi duruyor — bu yüzden bu sözlere çok iyi uyuyor.
Belki de Çığlık biraz fazla etkili: film kanalımın en zararsız görüntülerinden biri sayılmaz. Yine de cesaret edenler burada bulabilir:
Aynı düşünce çevresinden daha eski bir video
Daha eski bir videoda da müzik, yabancılaştırma ve güvenilmez hâle gelen gerçeklik sorusu bir araya geliyor.
Polysephone albümü
“Polysephone” aynı adı taşıyan albümümün de başlık parçası. Albüm 2025’te yayımlandı ve altı parçadan oluşuyor. Albümdeki bir başka parça “Eel’usive Truth”; bu eser daha sonra iki deneysel Van Gogh filmine eşlik etti.
İki parça, birbiriyle ilişkili bir soru
“Polysephone” ile “Eel’usive Truth” müzikal olarak farklıdır, ancak benzer bir deneyimin çevresinde dolaşırlar: gerçeklik artık güvenilir görünmediğinde ne olur? “Polysephone”da dünya dil aracılığıyla tersine çevrilir. “Eel’usive Truth”ta ise gerçek, tam kavramaya çalıştığımız anda elimizden kayar.
Benim için bu soru müzik ile görüntüyü birbirine bağlıyor. Bu nedenle her iki parça da algı, yabancılaştırma ve gerçeklikle hayal arasındaki ilişki üzerine filmlerde yer alıyor.