Dil, Çok Dillilik & Kültür

Diller: yaşam boyu süren bir keşif yolculuğu

Diller yaşamım boyunca bana eşlik etti. Okulda Latince, Fransızca ve İngilizce öğrendim. Daha sonra İtalyanca üzerine yoğun biçimde çalıştım; ayrıca bir miktar Rusça, Hollandaca ve Yunanca ile ilgilendim. Son yıllarda bunlara Türkçe eklendi.

Bugün İngilizcem anadili düzeyine yakındır. Fransızcayı çok iyi konuşuyor ve anlıyorum; ancak doğaçlama konuşurken her şey her zaman istediğim kadar kusursuz ve kendiliğinden gelmiyor. İtalyancam iyidir.

Diller arasındaki bağlantıları özellikle büyüleyici buluyorum: ortak sözcük kökleri, ses değişimleri, benzer dilbilgisel biçimler, alıntı sözcükler ve kültürler arasındaki tarihsel temasların bıraktığı izler.

Hint-Avrupa akrabalığı

Almanca, İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince, Rusça ve Yunanca — aralarındaki büyük farklılıklara rağmen — Hint-Avrupa dil ailesine aittir. Bu nedenle tanıdık yapılar ve sözcüklerle tekrar tekrar karşılaşılır.

Türkçe: çok farklı bir dil dünyası

Türkçe benim için özellikle ilginçtir; çünkü Hint-Avrupa dil ailesine değil, Türk dilleri ailesine aittir. Avrupa dillerini öğrenirken çoğu zaman farkında olmadan yararlanılan tanıdık köprülerin birçoğu burada yoktur.

Eklemelilik

Türkçe güçlü biçimde eklemeli bir dildir: dilbilgisel bilgiler çoğu kez bir sözcük köküne art arda ekler getirilerek ifade edilir. Bu yüzden tek bir Türkçe sözcük, Almanca veya İngilizcede birkaç sözcükle anlatılacak bir içeriği taşıyabilir.

Ünlü uyumu

Birçok ekin ünlüleri sözcük köküne uyum sağlar. Bu ünlü uyumu, Almanca konuşan bir öğrenen için başlangıçta alışılmadık olabilir.

Farklı bir cümle mantığı

Türkçede fiil çoğu zaman cümlenin sonunda yer alır. Basitleştirilmiş biçimde nötr bir cümle sıklıkla özne – nesne – fiil düzenini izler. Buna hâl ekleri, edatlar yerine sık kullanılan son çekim edatları ve dilbilgisel bilginin ek dizilerinde yoğun biçimde toplanması da eklenir.

Arşive taşınan konu alanları