Steps and Stones
Manzara, tarih ve hafıza arasında müzik

Bir albüm – üç görsel dünya

Albümün birliği kesintisiz bir öyküden değil, ortak bir sanatsal yaklaşımdan doğar: görünen yerler ses, hareket ve hafızaya dönüşür. Kale bölümleri Orta Çağ tarihi ve hayalî iktidarla karşılaşır; Sinvalaisphonie Valais’deki jeolojik biçimleri, kaya oluşumlarını ve dağları gizemli anıtlar gibi ele alır; Paris Walks erken dönem filmlerini günümüz piyano bestesiyle buluşturur.

Taş zamanı saklar. Müzik onu yeniden harekete geçirir.

Steps and Stones albümündeki altı parça

Albümün merkezi: bu kral ve bu üç kale

Fransızca ces “bunlar” demektir; başlık, müzik yazılırken Alsas manzarasının üzerinde duran tam da bu üç kaleye işaret eder. Kral belirli bir tarihî kişi değildir. Geçmiş iktidarı, bir zamanlar kalelerde yaşayanları ya da harabelerde hem var hem erişilmez olan tarihin kendisini simgeleyebilir.

Kaleler gerçektir. Kral müzikte doğar.

Tarihsel bir yeniden anlatım değil

Senfoni üç kalenin tarihini kronolojik olarak anlatmaz ve her kaleye ayrı bir bölüm ayırmaz. Harabeler; güç ve fanilik, yakınlık ve uzaklık, hafıza ve hayalden oluşan içsel bir manzaraya dönüşür.

Dört bölüm ilk bakıştan harekete ve içe dönüşe, oradan anıtsal son görüntüye uzanır. Kısa motifler belirir, kaybolur ve değişmiş bir açıdan geri gelir.

Dört bölüm

Tonlar ve ses dünyası

Fa minör dört bölümü birbirine bağlar ve tarih bilinci taşıyan koyu temel rengi verir. Yalnızca melankolik değildir; ritim, dinamik ve çalgılamaya göre gizemli, dramatik, arkaik ya da anıtsal duyulur.

Do majör daha aydınlık bir karşı dünya kurar; La bemol majör iki dünya arasında aracılık eder ve koyu armoniye sıcaklık katar.

Melodi: uzun bir anlatı yerine müzikal imgeler

Kısa figürler, tekrarlanan notalar, küçük adımlar ve birden açılan geniş aralıklar eserin motifsel dilini oluşturur. Çizgiler merkez bir ses çevresinde döner; ardından dörtlü, beşli ya da oktav sıçraması alanı açar.

Uzun şarkısal temalardan çok, yinelenen müzikal imgeler doğar. Motifler tekrarlanır, kaydırılır ve başka bir açıdan aydınlatılır. Finalde melodi tüm yaylı dokusunda dolaşır.

İki film – aynı müzik

Senfoninin iki görsel sürümü vardır. Yeni film gerçek yerlere ve tarihsel çağrışımlarına döner: Trois Châteaux, IX. Leo ve Hohentwiel.

Daha eski sürümde Van Gogh’un değiştirilmemiş yirmi tablosu kullanılır. Van Gogh manzarayı yalnızca betimlemez; renk, ritim ve hareketle içsel ve yoğun bir manzaraya dönüştürür. Müzik de kaleleri ses, hafıza ve hayale çevirir.

Yaylıların yinelenen motifleri ritmik fırça darbeleriyle, armonik yoğunluklar parlak renk karşıtlıklarıyla buluşur. Film ve müzik aynı dış öyküyü anlatmaz; manzarayı ruhsal bir alan olarak yaşama biçimini paylaşır. Yeni dramaturji, sıralama ve kamera hareketidir; resimler değiştirilmemiştir.

Taş ve zaman içinde iki yeni yol

Sinvalaisphonie temel bir Alp dünyasına, Paris Walks tarihî bir şehrin hareketine açılır. İki eser kraldan ve kalelerden uzaklaşsa da albümün fikrini sürdürür: manzara ve mimari hafızayı taşır, müzik ondan yeni bir şimdi yaratır.

▶

5. parça · orkestra · Valais

Sinvalaisphonie

Başlık, Valais sözcüğünü symphonie kelimesinin sesi ve biçimine yerleştiren bir kelime oyunudur; bilinçli son ek -phonie’dir. 98 ölçülük eser iki flüt, klarnet, iki trompet ve yaylı orkestra içindir.

Akorlar, tonal merkezler ve melodi

Armoni sürekli işlevsel kadanslardan kaçınır. La, Sol, Re ve Mi çevresinde geniş tonal alanlar oluşur. Açık beşliler, üst üste bindirilmiş ikililer ve dörtlüler ile ek sesli akorlar hem arkaik hem çağdaş bir renk yaratır. Diyatonik bölümler Fa diyez, Do diyez ve başka kromatik seslerle renklenir. Kısa, adım adım ilerleyen motifler üflemeliler ve yaylılar arasında dolaşır; tekrarlar manzaradaki sabit noktalar, büyük sıçramalar ise birden açılan mekânlar gibidir. Motiflerin pes yaylılardan tiz bölgelere yükselişi, filmin topraktan zirvelerin ışığına yönelişini izler.

ISRC: TCAJM2564615

▶

6. parça · solo piyano · Paris

Paris Walks

47 ölçülük solo piyano eseri yaklaşık dakikada 80 vuruşluk sakin 4/4 ölçüde ilerler; 1896–1900 arasındaki restore edilmiş Lumière filmlerine eşlik eder.

Akorlar, tonalite ve melodi

Ses malzemesi neredeyse bütünüyle piyanonun beyaz tuşlarıyla sınırlıdır. Do majör ile La minör arasında açık bir alan doğar, fakat Mi sık sık gerçek çekim merkezi olur. Mi bası üzerindeki mi minör tınılarla Fa bası üzerindeki Fa majör alanların yan yana gelişi, hafif modal ve zaman zaman Frigyen bir gerilim yaratır. Ek ikililer, yedililer ve tutulan sesler basit üçlüleri yüzen dört ve beş sesli akorlara dönüştürür.

Mi–Fa bas hareketi daha sonra Re ve Do’ya genişler. Melodi çoğunlukla Mi, Sol, La ve Si çevresinde adım adım ilerler. Triyoller ve kısa figürler tiz ve pes bölgeler arasında dolaşır: çizgi yürür, durur, geriye bakar ve aynı yeri başka bir açıdan görür.

ISRC: TCAJM2564594

Albüm bilgileri